ToplumDusmani.Net V2

Kültür ve Sanat Portalı

Tuesday, Feb 25th

Son Guncelleme09:38:41 AM GMT

Nerdesin: Kitap Sokaklar Uyudu Artık Öpüşebiliriz


Sokaklar Uyudu Artık Öpüşebiliriz

e-Posta Yazdır

Reklamlar

Umay Umay - Sokaklar Uyudu Artık ÖpüşebilirizSessizliğin oyunu sessizlikte oynanır. Bir hastane odasında; ziyaret saatinin bittiğini anons eden doğulu kızın aksanlı ricasından sonra. Yan odada büyük bir hikaye yere düşrülürken… hemşire serum şişesindeki damlayı durdurmak için hortumu sıkıştırırken…; Sessizlik hazırda bekleyen bir oyuncu gibi çoktan neşesini kaybetmiş durur.

bir parça pamuk ve ılık su
ile kurumuş dudaklara değdirilen sessizlik. ayaklarını açıkta bırakan
bir yorgan gibi. kimsenin anlamayacağı dertlerle gerçeklerle başımız
dertteyken ve kendimizden daha yalan bir tanrı bulamıyorken; bekleyen:
bekleyen: bekleyen sessizlik. s12

kendi yankımla tanrımı yeniden
kaybettim. kanatlarımdan akıp giden boşluğa bakıp üç kez yineledim;
neden her gün dalga geçiyorum kederle……, neden her gün sürekli
olarak dalga geçiyorum kederle…., neden kendimle her gün……! beni
büyüten korkaklıktan çekip aldığım ne ise o boşuna yetip bırakıyor
mutsuzluğa yakın olan yanımı. kaçtığım kentler ve unuttuğum sevişmeler
eksik harflerin arasına sıkışmış…; kahve lekeleri yüzünden okunamayan
mektuplarım, fanilam, deri ceketim, kimsesiz yatağım, ıslak çarşafım,
tanrım…, s20

o’nu bir çocuk gibi öpmüştüm. dışarı soğuk, ölür
diye içime sokmuştum. kaybettim… ‘elimde bir tek ben kaldım yalancı’
diye bağırırken. artık onu bulamam, çünkü donmama hakkımı kazandım.!!
s39

fotoğrafından kopardığım başını yastığıma geçirdim.
saçlarının kokusuyla bağışladım kendimi. çok sevdiğin silik nefretini
yalnızlık terliklerimin altına yazdım. onu sevmediğim odalarda sürte
sürte eritebilirim. buzdolabına tıkayıp dondurabilirim. denize fırlatıp
çoğaltabilirim. onlar benim terliklerim. ama korkma, ben boynunu güzel
eğmiş bir aslanım. yastığıma yaslanıp soruyorum; bana ne yaptın? ’sesin
titriyor;’ seni hiç incitmedim ki, kim uydurdu bu yalanı. beni hiç
incitmedin oğlum, sadece canımı taşıyan bardağı devirdin.
dayanabiliyorum tamam mı…, s62

sar bedenimi; kitabımdaki son
paragrafta uyuyayım. o senin en sevdiğin kitap olsun. bırak o korkunç
şiirler okusun alnımızı. bu kadar kırılmışken ve hala kırılabilecekken
bırak sayfalar onarsın bizi. hala ilk günkü kadar yakınım sıcak
mürekkebe. aşk senin kadehinde bakışımı delip geçerken
anladım………………camdan bulutların altında yattığımızı..,
yağmur yağarsa ölebileceğimizi…., s66


Cevaplar (0)Add Comment

Cevap yaz
daha küçük | daha büyük

security code
Lütfen görüntülenen karakterleri yazınız


busy