ToplumDusmani.Net V2

Kültür ve Sanat Portalı

Friday, Sep 20th

Son Guncelleme09:38:41 AM GMT

Nerdesin: Sizin Yazılarınız Yolculuk gelir her deniz kokusunun ardindan..


Yolculuk gelir her deniz kokusunun ardindan..

e-Posta Yazdır

Reklamlar

Yolculuk gelir her deniz kokusunun ardindan…
“Ankara kışları soğuk olur.” İnsanları ciddi, havası kuru, çehresi tepkisiz bir şehirdir. Güzelliği de burada saklıdır işte; ne bir denizi vardır tuzlu tadını dudaklarında hissettiğin dalgalarıyla rahatlatacak, ne süslü manzaraları dalıp gidecek… Soyutlanamazsın kendinden, masal şehirlerinde olduğu gibi mükemmel bir fon oluşturmaz yaşadıklarına. Seni sarmalayıp aklını çelmez; aksine, yaşananlarda yalnız bırakır. Bu yüzden gerçektir Ankara’nın aşkları, sanrılara yöneltmez, sadece iki kişinin kalbindedir. Yıldızlar görülmez bu şehirde çoğu zaman, gene de bir umutla gökyüzüne bakar onları unutmayanlar. Şehir gene geçit vermez yıldırırcasına… Başka yıldızlar bulmak gerekir ışığa aşık olanlara. Sonra, her şey tersine döner. Gökyüzüne baktıkça durgun geceler boyu, sevgilinin gözlerindeki ikiz yıldızları anımsarsın hangisinin daha uzak olduğunu merak ederek… Duyduğun acıyı alevlendirecek bir tek hüzünlü esinti bile çıkmaz koca şehirde, bilirsin ki, acı da gerçektir…

“Gozlerimi actigim anda bosluga uzanan ellerimi goruyorum, bir inleyis dokuluyor dudaklarimdan. Geceler boyu yasadim bunu, gene de her seferinde ayni aciyi veriyor. Alismaya calisiyorum, olmuyor; sirf bu mutlu kabuslar yuzunden uykularim dehsete donusuyor. Artik bedenimi tuketip ruhumu sahte hayallere satmadigim surece dinlenmenin celdiriciligi ise yaramiyor, her gece beni bekledigin yerden cekiyorsun yanina, uyumaktan korkuyorum… Uyurum diye karanliktan korkuyorum… Evdeki butun isiklari yakip kitap okuyorum delicesine, ciltler ust uste yigildikca deniz kokusu zihnimin gerilerine kacar gibi oluyor. Baska hicbir sey ise yaramiyor, ictigimde sarhoslugumun ortasinda tek gercekligim sen kaliyorsun. Kitaplar en buyuk uyusturucum benim, doz asimindan kendimi kaybedene dek dusuyorum baska hikayelerin kahramanlarinin gercekliklerine. Kimi zaman yuruyorum hic bilmedigim sokaklarda, buz gibi soguk yuzumu kesiyor, gozlerim yaniyor. Ama en kotusu ne zaman biliyor musun, acimi tuketmek icin sonuna kadar yasadigim zamanlar… Kahkahalarla dolu eglencelerde ilgi odagi oldugum, icki masalarinda gece gec saatlere dek muhabbet ettigim, baska bir bedende seni sevdigim zamanlar… Iste oyle bir gecenin sabahindayim, safagin isiklari buz gibi odaya siziyor. Dogruluyorum yavasca, yanimda huzurla uyuyan yabancidan siyrilarak. Bir baska safagi animsiyorum, martilari olan bir sehrin penceresinden iki kisi seyrettigimiz. Arkama donup bakiyorum, herkes iki olmuyor, olamiyor. Bir odada ayri ayri birer kisiyiz onunla ben, pencerenin camina alnimi dayiyorum, bugusu olmayan bir pencere… Ruhum usuyor, aci o kadar kati ki aglamama engel oluyor. Pencereyi acip dusen kar tanelerinin arasina karismak, suzulup havada dagilmak istiyorum… Kimseye kizamiyorum, sadece uzuluyorum… Şov devam ediyor, kimseyi uzmeye hakkim olmaksizin uzuluyorum…”

Bu sehir acimasizca ogretir sabretmeyi. Yarattigin o parlak diyarin “yokistan” olmadigini, etrafindaki tezatlara ragmen gerceklerden olustugunu bilir, beklersin. Gercek masal kahramanlaridir her ifadesiz yuz sokakta gordugun, beklerken unutkanliga yenik dusmus kayip ruhlardir… Onlari gordukce inancina sarilir, aforoz edilip kaybolmamak icin hayallerin gercekligine tutunursun, pes etmezsin. Sehir soguktur, kurudur, ancak kalbinle ısınırsın…

 

Not: Mail yoluyla tarafıma ulaşmış bir yazıdır.


Cevaplar (1)Add Comment
deniz

...


yazar deniz, Şubat 19, 2011
Pencereyi acip dusen kar tanelerinin arasina karismak, suzulup havada dagilmak istiyorum… Kimseye kizamiyorum, sadece uzuluyorum… Şov devam ediyor, kimseyi uzmeye hakkim olmaksizin uzuluyorum…”

Cevap yaz
daha küçük | daha büyük

security code
Lütfen görüntülenen karakterleri yazınız


busy