ToplumDusmani.Net V2

Kültür ve Sanat Portalı

Monday, Oct 14th

Son Guncelleme09:38:41 AM GMT



İm

e-Posta Yazdır

Reklamlar

Deniz Kabuğu"Sen hür adam; seveceksin denizi her zaman...” demişti Baudelaire.
“Ben sizinle sarmaş dolaş olmuşum dalgalar...” demişti Rimboud.
“Ben deniz değil miyim?” diye sormuştu Seferis Sahnede şiirinde...
Yurdundan uzak bir Nazım Şiiri vardı ki; öleceksem denizde ölmek isterim, derdi hasretle, hüzünle...
Dert yanardı Ritros, “Denize bakmadan yazıyorsam eğer, titrer kalemimin ucu...” diyerek...


Kim inkar edebilir, hepimizin bir balıkçı; hepimizin dalga, fırtına, denizyıldızı olduğunu... Hangimiz sonsuz denizlere baktığımızda denizin kucağında olmayı düşlemedik? Yaralarımıza, “ölü bir albatros olmak” istediğimizi yazmadık mı? Sevgililerimiz, bir görünüp bir kaybolan ve belki de imkansızlığını içinde taşıyan denizkızları değil miydi? Güneş bile, gömülmek için, okyanusları seçmemiş miydi? Ve ben... “Deniz Saçlı Çocuk” olarak anılmadım mı yıllarca?
Ve yine Baudelaire’in dediği gibi, deniz: aynamız bizim...

 


Cevaplar (1)Add Comment
Scooter Bilgi Forumu

Bir ada çocuğu olmak denizle yaşamak.


yazar Scooter Bilgi Forumu, Temmuz 06, 2011
Eğer adalardan gelip kıyılarda ömür geçirmişseniz. Deniz sizinledir, siz ise denizle. Bir parçanızdır. İyot esintilerini nefesinize eklemezseniz yaşayamadığınızı hissedersiniz. geçici karasal sürgünler sizi denizin görüntülerinden uzaklaştırsada her ova dağa baktığınızda deniz sizledir. Görüntünün bir parçasıdır.. Geçici karasl sürgün dönüşü suyunu içmek istersiniz. Deniz böyle birşeydir aslında yaşamadıysanız içinde olmadıysanız gözlüksüz dalıp bulanık dibini görmediyseniz. İçinden çıksınız gelmediyse siz deniz bağımlısıyım sevgilisiyim diyemezsiniz.

Cevap yaz
daha küçük | daha büyük

security code
Lütfen görüntülenen karakterleri yazınız


busy