Sahne 1 - başarısızlıklar.. yaşanmışlıklar.. vuruyorum yollara yollar bana vuruyor anıların elleri boğuyor, o eller ki öpülesi.. Sahne 2 - onlar ayni seylere delirip gelisen iki insan sadece kapisinda duruyolar biri birini geciriyo olabilir, elele atlayabilirler, ayri ayri atlayabilirler, zaten ayri ayri yollardan gelmisler.. Sahne 3 - hem benim herseyin tadina bakip kacayim diyen bi kelebek ruhumda yok.. peki ya neden, neden bu güvensizlik Sahne 4 - insan anlasilmayi paylastigi bir tene dokundugunda tanrilasiyor.. kontrol hevesi gereksiz. Sahne 5 - ah bu aklim... yasadiklarimi yasamadiklarima carpip duruyor.. kazan dairesinde kaçisan fareler gibi korkularım.. onlarda olmasa coktan kacmisti ruhum bu tenden.. umut ne kadar yoksa hersey o kadar gercek. Sahne 6 - uzak..
"ne zaman rüyama girse önce deri ceketini giyer, silahını kuşanır, herhangi bir bankayı soyar ve ortalığı velveleye verirdi. "paranızı alıyorum aklınızı değil " yazan bir not bırakırdı sonra. arkasından aydınlık izbe bir odaya kapandığını ve bıyıklarını or"